Ik ben Jeanneke Bruning: teamcoach en coach, dansdocent en moeder van 3 prachtige dochters.
Ik krijg energie van mensen in beweging brengen. Niet alleen letterlijk als dansdocent, maar vooral in hoe ze denken, samenwerken en zichzelf laten zien.
In al mijn werk ligt één rode draad: anderen helpen zichtbaar maken wat er écht speelt, zodat er beweging ontstaat. Niet blijven hangen in praten óver problemen, maar samen onderzoeken waar het vastloopt en wat nodig is om weer verder te kunnen.
Ik geloof dat ontwikkeling pas ontstaat als mensen zich gezien voelen én verantwoordelijkheid durven nemen voor hun eigen plek daarin. Dáár begint echte verandering.
Mijn carrière begon ruim dertig jaar geleden als muziektherapeut, met mensen die door hun beperking vaak het gevoel hadden dat ze ‘anders’ zijn. Juist hen wilde ik helpen om te zien wat wél kan – en hoe ze daar zelf invloed op hebben.
Later werkte ik ook met mensen met verstandelijke beperkingen en niet-aangeboren hersenletsel. En steeds opnieuw merkte ik: als iemand zich gezien voelt, ontstaat er ruimte. Ruimte om eerlijk te kijken naar wat moeilijk is, om jezelf uit te spreken en om weer vertrouwen te voelen in wat wél mogelijk is.
Misschien komt die drijfveer ook wel voort uit mijn eigen verhaal. Als kind twijfelde ik vaak aan mezelf. Vriendschappen liepen soms anders dan ik hoopte. Daardoor ging ik me sterk richten op de ander – en vergat ik mijn eigen kracht. Mezelf echt laten zien vond ik spannend.
Gelukkig heb ik in de loop der jaren veel stappen gezet. Ik durf nu meer te vertrouwen op mijn eigen kracht en geniet er ook van.
Ik werkte jarenlang als muziektherapeut in een team waarin ik me gewaardeerd voelde. Dat heeft me laten ervaren hoe belangrijk een veilige en steunende omgeving is voor groei. Als je wordt gezien, ga je zelf ook anders kijken naar wat je kunt bijdragen.
Vanuit die ervaring ben ik ook leidinggevende geworden – om nog meer te kunnen betekenen in samenwerking en ontwikkeling van mensen. Maar na een paar jaar voelde ik: ik wil geen manager zijn, ik wil coach zijn.
Dat leidde tot een heldere keuze: ik volgde de opleiding tot coach én kreeg ruimte om als teamcoach binnen de organisatie te werken. Dat voelde als thuiskomen.
Toch kwam er een moment waarop het niet meer klopte. Mijn werk paste niet meer bij wie ik was en ik raakte het vertrouwen in mezelf weer even kwijt.
Toen heb ik – onverwacht maar diep van binnen heel zeker – mijn baan opgezegd. Spannend? Ja. Maar ook bevrijdend.
Ik koos voor waar mijn hart ligt: mensen begeleiden in hun ontwikkeling. Niet als manager, maar als zelfstandig coach.
En zo is Jeanneke Bruning Coaching ontstaan.
Nog steeds blijf ik mezelf ontwikkelen. Niet alleen met opleidingen, maar vooral door mezelf steeds meer te laten zien zoals ik ben: enthousiast, doelgericht, warm, soms kritisch, vaak vrolijk, met een gezonde dosis zelfspot en af en toe ook onzeker – en dat mag er allemaal zijn.
Doordat ik zelf heb ervaren wat het betekent om stappen te zetten, snap ik hoe spannend verandering kan zijn. Maar ik weet ook hoeveel het je kan brengen.
Als coach sta ik naast je. Ik neem het niet van je over en ik geloof niet in snelle trucjes of standaardoplossingen. Ik stel vragen, benoem wat ik zie en help zichtbaar maken wat vaak al langer onder de oppervlakte speelt.
Soms betekent dat vertragen. Soms juist het gesprek voeren dat steeds wordt uitgesteld. Maar altijd met hetzelfde doel: meer helderheid, meer eigenaarschap en beweging die ook echt blijft staan.
“Als ik nu in de spiegel kijk, zie ik iemand die niet meer wegloopt voor wat spannend is. Iemand die durft te vertrouwen op wat ze ziet, voelt en kan.
Die stevigheid neem ik mee in mijn werk. Zodat jij en jouw team niet blijven draaien in dezelfde patronen, maar weer beweging voelen, helderheid krijgen en verder kunnen.”
